KALPLERİN FORUMU

Harika Foruma Hos Geldiniz
 
AnasayfaKapıKayıt OlGiriş yap
Arama
 
 

Sonuç :
 
Rechercher çıkıntı araştırma
En son konular
» göremediğin
C.tesi 13 Ağus. - 22:01 tarafından DeaSsi

» MUTLU SON YOKTUR
Paz 29 Eyl. - 15:00 tarafından DeaSsi

» ,,,,,,,
C.tesi 15 Haz. - 13:03 tarafından DeaS

» !!!!!!!!!!!!!
Paz 9 Haz. - 22:13 tarafından DeaSsi

» ,,,,,
Salı 26 Şub. - 22:58 tarafından DeaS

» ,,,,,,,,,,
Perş. 14 Şub. - 17:11 tarafından DeaSsi

» ,,,,,,,,,,,,,,,,
C.tesi 6 Ekim - 21:54 tarafından DeaSsi

» Evetttt...
Paz 19 Ara. - 14:22 tarafından DeaSsi

» Yaslarımın şahidi...
Çarş. 17 Kas. - 11:55 tarafından DeaSsi

Tarıyıcı
 Kapı
 Indeks
 Üye Listesi
 Profil
 SSS
 Arama
Kasım 2018
PtsiSalıÇarş.Perş.CumaC.tesiPaz
   1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  
TakvimTakvim
Giriş yap
Kullanıcı Adı:
Şifre:
Beni hatırla: 
:: Şifremi unuttum

Paylaş | 
 

 BİZ..

Aşağa gitmek 
YazarMesaj
DeaSsi
Admin
Admin
avatar

Mesaj Sayısı : 366
Yaş : 49
Nerden : İstanbul
Kayıt tarihi : 11/01/09

MesajKonu: BİZ..   Paz 1 Mart - 22:25

Biz onunla bembeyaz yağan bir kar altında gece yarısı yürüyüşlerinde üşümeyen ayak izleriydik.
Yeşilliklere bakan bir pencerenin gerisiydik…
Bir fenerin beklediği kumsalda güneşe yüzünü veren çakıl taşlarıydık.
Bir otel odasında umulmadık bir anda karşılaşmış sürgünde yorgunluktan uyuyakalan iki bedendik…
Aynı marka iki araba gibiydik.
Kara kaplı beyaz sayfalı bir defterde kağıt ile kalemin arasına giren bir yalnızlık şiiriydik.
Altın sarısı,maviliklerdik…
Kahverengi derinliklerdik…
O zamanlar adı artık pek de lazım olmayan,anılması yasaklanan bir esintiydik…
O bir gözyaşıydı , başladı mı bir daha durdurulamayan…
Ben bir umuttum, nereye gittiği bilinmeyen buharlı bir trenin son vagonuna tutunan…
Biz O’nunla diğerlerinden farklı gibiydik.

Şimdi o yokken benim önümde kaçak, yaşanmamış bir yaz duruyor.
Ve yazın en uzun günü, benim gözüme uyku kaçıyor…
Sonra resmi törenler başlıyor.

Düş kaçkınları, yağmur suçluları, güneş vurgunları, dost acıları ve bir insanın en anlatılamayacak, en utandığı, canını en çok acıttığı duyguları…
Yani hayat, önümden geçerken saygıda kusur etmiyor.
Biz olmasak da, şimdilik “zaman” benimle idare ediyor…

Gecelerin çok uzun olduğunu anladım ve şafak vakti o uyanırken ben daha yeni uykuya daldım.
O vakitler hayatın sınırları.
Ve sınır boyu mayın tarlalarının yerini tehlikeli sessizlikler alırdı.
Birbirine ulaşamayan yürekler kendilerini geceleri bitmesini istemedikleri uykulara vuruyor.
O’nun dahil olmadığı bir hayatı yaşamak, artık pek de anlamlı gelmiyor…

Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör http://kralbolge.yetkin-forum.com
DeaS
Admin
Admin
avatar

Mesaj Sayısı : 284
Yaş : 41
Nerden : ankara
Kayıt tarihi : 11/01/09

MesajKonu: Geri: BİZ..   Perş. 12 Mart - 1:40


yeniden doğuyorum gözlerinde...

o ıssız gece yürürken ölümün kıyısında...
vururken ayrılık dalgaları yüreğimin kıyısına...
birden beliriveren gözlerin yakamoz misali karşımda...
o sımsıcak bakışına rağmen donup kalan bedenlerimiz...
ve gecenin sessizliğini yırtan gözlerimiz...
belkide o an bu andı...kelimelerin anlamını yitirdiği an...
öyle çok şey anlatıyorduk ki bakışlarımızla...
tek şahidimiz gecenin kör karanlığı ve kıyıya vuran dalgalar...
bir bakışın yetti içimi ısıtmaya...
beni alıp ölümün kıyısından çıkaran doruklara...
o bakışın varya...
işte o anda başladı kalbim yeniden atmaya...
yeni doğan bir çocuk gibi ağlıyordu gözlerim...
ve heyecandan tirtir titriyordu hareketsiz bedenim...

sen benim müebbet yediğim sevda mahkemesinde son umudumsun...
ve elimdeki son umudumu verdiğim mutluluğa giden biletim...
umutsuzluk limanında beklediğim bir ömür boyu...
uğruna öleceğim meleğimsin meleğim...

beni ölümün kıyısına kadar getirmişken kader...
şimdi seni karşıma çıkaran da o değilmi...
ne kadar sitem etsemde yıllara seni sakladılar diye...
seninle bir dakika değerdi tüm ömrüme...
varlığın huzur veriyor, yokluğun sancı...
seni görebilmek düşüncesi yetiyordu yüzümüdeki tebessüme...
gözlerin yirmidört saat gözlerimde, sevdansa hapis kalbime...
ve artık geceleri yalnız değildim...
ölümün kıyısına geldiğim o deniz kenarı var ya...
orda oturuyorum üzerine sevdalar kazınmış bir bankta...
ama ilk defa yalnız değilim...
karşımda yakamoz, beni dinleyen dalgalar...
içimi ferahlatan ılık rüzgar...
ve şimdi de hayalin...
artık sen gecelerimi aydınlatan ışığımsın...
içimi ısıtan güneşimsin...
sen sevdalımsın...sevdalım...

Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Kullanıcı profilini gör
 
BİZ..
Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
KALPLERİN FORUMU :: Şiir :: Aşk Şiirleri-
Buraya geçin: